در حال بارگذاری

قصه‌ی فصل امتحان، برگ آخری هم دارد: *کارنامه*!

راستی شما با کارنامه‌ی فرزندتان چگونه برخورد میکنيد؟ اگر او نمره‌های خوبی گرفته باشد او را تشويق و اگر نمره‌های خوبی نگرفته باشد او را سرزنش میکنيد؟   اما بايد بدانيد که برخوردنادرست شما میتواند او را نااميد و يا از آن طرف، آن‌قدر مغرور کند که در هر دو صورت، شما را به دردسر بيندازد. پس چه بايد کرد؟ ... دريافت کارنامه‌ی تحصيلی معمولا برای دانش‌آموزان و والدين آن‌ها با اضطراب و دلهره همراه است و اين استرس در ميان دانش‌آموزانی که به هردليل امتحان خود را باموفقيت برگزار نکردند، بيشتر ديده میشود.در مرحله اول دانش‌آموزان را به دو دسته تقسيم میکنيم: گروه دانش‌آموزان موفق و گروهی که در امتحانات موفق نبوده‌اند، در برخورد با دانش‌آموز موفق بايد اين نکته‌ها را حتما به خاطر بسپاريم:
- نتايج امتحانات را در درجه اول ناشی از تلاش و کوشش خودشان بدانيم و اگر در رسيدن به موفقيت با او همکاری و کمک کرده‌ايم به آ‌ن اعتنايی نکنيم و صراحتا گوشزد کنيم که فعاليت، توکل و تلاش او به نتيجه خوب امتحان منجر شده است.
- در پيروزی ها بايد سعی کنيم که علل موفقيت او را مشخص کنيم تا بداند اسباب‌ و علل پيروزی او چه چيزهايی بوده و سپس با تاکيد بر آنها زمينه‌ی رشد شخصيتی وي را در تمام ابعاد فراهم کنيم.
- والدين بايد طوری عمل کنند تا دانش‌آموزان بدانند که با گرفتن نمرات درخشان و کارنامه قبولی کار تمام نشده بلکه بايد خود را برای مراحل بعدی آماده کنند بنابراين بعد از دريافت کارنامه قبولی و استراحت و تفريح مختصر، بايد به آنان کمک کنيم تا برنامه‌ای برای خود تنظيم کنند و به فعاليت‌های خود در زمينه دانش‌افزايی ادامه دهند.
 -اگر فرزندان متعددی داريد و يکی از آنان با نمرات بالايی درخشيده است نبايد آنان را با يکديگر مقايسه کنيم و از همه مهم‌تر نبايد طوری رفتار کنيم که فرزند موفق احساس خودبزرگ بينی و غرور کند و فرزندان ديگر احساس حقارت کنند بلکه رفتار ما بايد به نحوی باشد که ساير فرزندان تشويق شوند که در حد توان‌شان تلاش و کوشش کنند.

برخورد با دانش‌آموزان ناموفق

قبول داريم هنگامیکه فرزند با گلوی پر از بغض و چشمان پر از اشک و شايد هم بیقرار و عصبی پا به خانه می‌گذارد مشکل‌ترين لحظه‌های پدر و مادر آغاز می‌شود. والدين احساس می‌کنند که فرزندشان يک سال عمر خود را همراه با مخارج سنگينی که پدر و مادر برای او صرف کرده‌اند از دست داده اما بايد بپذيرند که اين لحظات از مهم‌ترين و حساس‌ترين زمان زندگی آنان است و رفتار و عکس‌العمل شما به عنوان پدر و مادر می‌تواند مساله‌آفرين و سرنوشت‌ساز باشد.
بعضی از والدين ممکن است در اين موقعيت فرزندانشان را طرد می کنند و با دادن القاب نامناسبی  آن ها را تنبيه کنند اما اين تنبيه‌ها هر چند که موجب تخليه غيراصولی بعضی از والدين است . پس قبل از هر چيز خود را از اين گونه رفتار پاک کنيد.

راهکارهای خانواده
بدون شک همه‌ی دانش‌آموزان در امتحانات نتايج دلخواه و مناسب را بدست نمی‌آورند و علت اين مساله نيز به عوامل مختلفی بستگی دارد. ويژگی‌های فردی دانش‌آموز، عوامل آموزشی(حضوری-مجازی)، خانوادگی و اجتماعی می‌تواند در نحوه‌ی نتيجه‌گيری دانش‌آموز موثر باشد اما برخی از والدين بدون توجه به اين مسايل، نتايج ضعيف درسی فرزندان خود را بر نمی‌تابند و پس از اطلاع از نمرات ضعيف فرزند خود، به آن‌ها برچسب‌های ناروايی می‌زنند. زدن برچسب نه تنها هيچ کمکی برای پيشرفت تحصيلی دانش‌آموز نمی‌کند بلکه در اغلب موارد دانش‌آموز را از اشتياق ادامه تحصيل و کسب موفقيت درسی هم باز می‌دارد.
يک برخورد نامناسب می‌تواند همه تلاش‌های والدين، معلمان و مسوولان دبیرستان را باناکامی روبه‌رو کند .کارشناسان تربيتی به خانواده‌ها توصيه می‌کنند که هنگام دريافت کارنامه دانش‌آموزان و اطلاع از نمرات ضعيف فرزندان خود، مواظب روح و روان آن‌ها باشند و از سخت‌گيری و بی‌احترامی نسبت به آن‌ها پرهيز کنند.

* مواظب شخصيت فرزند خود باشيد. به او برچسب‌هايی نظير تنبل و غيره نزنيد بلکه با تاکيد بر نقاط مثبتش در وی انگيزه فعاليت ايجاد کنيد.

دسته ديگری از والدين
هنگام روبه‌رو شدن با نتايج بد امتحانات فرزندانشان با خويشتن‌داری و حوصله و متانت رفتار می‌کنند. آنان به جای پرخاشگری و تنبيه، با فرزندانشان به تجزيه و تحليل نتايج امتحانات می‌پردازند و به عبارت ديگر به علل شکست فکر می‌کنند و نسبت به رفع عوامل شکست اقدام می‌کنند. اگر هم که شما همه راهای درست را رفته‌ايد و به نتيجه نرسيده‌ايد بهتر است حتما با يک مشاور تحصيلی مشورت کنيد.اين راه هم از نگرانی‌های شما کم می‌کند و هم می‌تواند عملکردی پيشگيرانه از رفتار نادرست شما و فرزندتان در آينده باشد. 
گذشته از تمام مواردی که گفته شد زمانی که کارنامه فرزندتان به دست شما می‌رسد حتما اين موارد را مرور کنيد:

- 
آيا فرزند شما در مقايسه با ديگران ضعيف است و يا اينکه در خواندن درس تنبلی می‌کند؟

- آيا او بيماری جسمی مثل ضعف بينايی و شنوايی ندارد؟

- علل روحی و روانی مانند اضطراب، افسردگي، ترس و نداشتن اعتماد به نفس در او وجود ندارد؟


- محيط خانه برای درس خواندن ويژگی‌های لازم را دارد يا پر از آشوب، اختلاف خانوادگی و مسافرت‌ و مهمانی است؟


-  آيا نظارت شما بر کار او در طول سال تحصيلی به علت پرمشغله بودن به فراموشی سپرده نشده است؟


- درخصوص علت ضعيف بودن نتيجه امتحان حتما با خود دانش‌آموز صحبت کنيد و نظر او را بخواهيد و او را وادار به چاره‌انديشی و تصميم‌گيری کنيد تا حاضر شود فعالانه براي رفع نواقص خود بکوشد.

پس از مشخص شدن علت يا علل بايد برای جبران عقب‌افتادگی تحصيلي او برنامه‌ريزی کرده و سپس بر اجرای برنامه‌‌های تعيين شده دقيقا نظارت کنيد. در هنگام دريافت کارنامه، بهتر است او را در موقعيت‌هايی قرار دهيم که فعاليت‌هايش توام با موفقيت و تجربه‌های شيرين باشد.
* همواره سعی کنيد توانمندی‌های او را مد نظر قراردهيد نه ضعف‌های او را.
* به تفاوت‌های فردی فرزندتان توجه کنيد، مبادا او را با ديگران مقايسه کنيد بلکه اورا باشرایط کنونی خودش مقایسه شود .
* توقع و انتظار از فرزندتان در حد توانايی‌هايی او باشد.
* وقتي نمرات فرزندتان ضعيف است تنها او را مقصر ندانيد و اين پرسش‌ها را از خود بپرسيد که آيا الگوي تلاش و جديت برای او بوده‌ايد؟ آيا جريان تحصيل او را پيگيري کرده‌ايد؟ آيا محيط خانه برای درس خواندن آماده بود؟ آيا دوستان او را می‌شناسيد؟ و آيا ضعف جسمانی و بيماری نداشت؟
* چنانچه نمره‌ی خوب يا نسبتا خوب در کارنامه وجود دارد به آن اشاره کنيد. اگر همه نمرات درسطح پايين است باز می‌توانيد از نمرات ديگر بالاتر اشاره کنيد و سپس علت ضعيف بودن نمرات را از فرزند خود جويا شويد و به فرزندتان بگوييد چه کمکی از دست ما بر می‌آيد.
* با يکديگر همه راه‌های ممکن را بررسی کنيد و به او اطمينان دهيد که شما حامی او هستيد، او را دوست داريد. اگر بعداز بررسی علل، درصدد رفع ضعف خود است، تا آن‌جا که امکان دارد شرايط فعاليت را برای او آماده کنيد و به فرزند خود قوت قلب دهيد و متذکر شويد که هنوز دير نشده‌است.
* با کمک و تمايل فرزند خود،برنامه‌ای برای آمادگی و مرور درس‌های نیازمند به تلاش برای او تنظيم‌ کنيد تا دانش‌آموز از هم‌اکنون به فکر امتحانات بعدی باشد.
* عدم موفقيت دانش‌آموز در درس‌ها نبايد سبب محروميت اواز تفريح، مسافرت، گردش با دوستان و استراحت شود بلکه بايد برای همه کارهای او برنامه‌ريزی کرد زيرا فرزند شما به همه آن‌ها نياز دارد
* بامشاوردبیرستان نيز مشورت کنيد تا شمارا در پيداکردن بهترين راه‌حل و علت مشکل ياری کند.


تاریخ انتشار: 1400/11/18


شکیبا باشید...