در حال بارگذاری 
به گزارش خانم اویسی، معاون آموزشی مدرسه، ششمین نشست آموزش خانواده با موضوع «مداخله در دعوای کودکان» روز چهارشنبه ششم اسفندماه 1404 با تلاوت آیات الهی به همت نوآموزان کلاس باران (مربی خانم عبادی) برگزار شد. در این جلسه خانم جهازی، مشاور مدرسه، نکات مهمی را بیان کرد.
امام علی -علیهالسلام- فرمودند: از نشانه های عقل این است که در دعوا کوتاه بیایید حتی اگر حق با شما باشد.
دعوای کودکان دلایل مختلفی دارد: 1- کودکان زیاد کنار یکدیگر باشند.2- اقتضای سنی و رشدی کودک بعضی سن ها دعوا بیشتر است (سن 3 سالگی و 5 سالگی و 11 سالگی ظرفیت تحمل پذیری کودک کمتر است 3- خلق و خوی کودکان : خلق و خوی خجالتی – خلق و خوی لجباز. 4- محیط پر مشاجره 5- نزدیک بودن سن بچه ها
کودک در هفت سال اول سرور است که نیاز به وزیر دانا دارد و مهمترین فرد مادر میباشد. در دعوای کودکان باید به کمیت (دعوا بین چند نفر است، سن کودکان و جنسیت آنها) توجه کرد و همچنین باید کیفیت (دعوا سر چه چیزی هست، جنس دعوای آنها چطور هست، الگوی دعوا کردن آنها چه کسی هست) را در نظر گرفت.. نوع برخورد بزرگترها موقع دعوای کودکان موثر است اگر دعوای کودکان آسیب جدی ندارد بزرگترها کمتر دخالت کنند. تعداد و جنس دعوای آنها در میزان دخالت بزرگترها تاثیرگذار میباشد. دعوا نباید عادت شود و یکی از شیوههای حل مسئله نباشد. زمانی که دعواها طولانی شود والدین باید مداخله کنند. تعداد دعوا در شبانه روز زیاد (بیش از 3 بار)شود. زمانی که در دعوا فحاشی صورت می گیرد والدین مداخله کنند.
دعوای کودکان نشانهی ضعف تربیتی نیست و میتواند آموزنده باشد. عوامل دعوای کودکان تبعیض و تفاوت سنی میباشد. گاهی کودکان برای جلب توجه والدین دعوا میکنند. از کلماتی که بزرگترها حین دعوا به کار میبرند کودک نیر در دعوایش استفاده میکند. یکی از عللی که کودک در دعوا دیگری را میزند این است که زبان اجتماعی را یاد نگرفته و به صورت کلامی نمیتواند اعتراض کند.
تاریخ انتشار: 1405/02/28
شکیبا باشید...
