در حال بارگذاری 
ديابت به معنی افزايش ميزان قندخون است. كه در اثر كاهش ميزان انسولين يا مقاومت در برابر انسولين ايجاد میشود. انسولين هورمونی است كه برای كنترل ميزان قند خون توسط پانكراس ترشح میشود.
افراد مبتلا به ديابت قندخون بالایی دارند، زيرا غدهی پانكراس آنها انسولين كافی توليد نمیكند يا ماهيچهها، چربی و سلولهای كبد آنها به طور طبيعی به انسولين پاسخ نمیدهند يا هردوی اين موارد.
سه نوع ديابت وجود دارد:
ديابت نوع اول: اين نوع معمولا در دوران كودكی اتفاق میافتد، بدن انسولين نمیسازد يا انسولين كمی میسازد و برای تأمين انسولين بايد روزانه تزريق انسولين انجام شود.
ديابت نوع دوم: ديابت نوع ۲ از نوع اول رايجتر است و اكثر افراد مبتلا به ديابت، با اين نوع دست و پنجه نرم میكنند و معمولا در دوران بزرگسالی رخ میدهد كه پانكراس انسولين كافی برای نگه داشتن گلوكز خون در حد طبيعی نمیسازد و معمولا به اين دليل است كه بدن به انسولين به خوبی پاسخ نمیدهد. بسياری از افراد مبتلا به ديابت نوع۲ از وجود بيماری خود خبر ندارند با وجود اينكه اين بيماری كاملا جدی است.
ديابت بارداری: اين نوع افزايش گلوكز خون در دوران بارداری ايجاد میشود، در زنانی كه حتی قبلا سابقهی ديابت نداشتند.
علائم اين بيماری:
افزايش ميزان گلوكز در خون میتواند
مشكلات متعددی را به وجود بياورد: مثل تكرار ادرار، تشنگی زياد، گرسنگی،
خستگی، كاهش وزن و كم شدن بينایی. چون بيماری ديابت نوع۲ به كندی رشد
میكند، در برخی افرادی كه ميزان قند خونشان زياد است، اصلا علائمی ديده
نمیشود.
علائم ديابت نوع اول:
- افزايش احساس تشنگي
- افزايش و تكرار ادرار
- كاهش وزن با وجود افزايش اشتها
- خستگي
- سرگيجه
- استفراغ
بيماران مبتلا به ديابت نوع اول معمولا خيلی زود علائم بيماری را مشاهده میكنند و در حالت اوژانسی قرار میگيرند.
علائم ديابت نوع دوم:
علائم دیابت نوع دوم تقريبا همانند نوع اول است، فقط بهجای سرگيجه و استفراغ كاهش ديد، عدم بهبود عفونتها و يا كندشدن بهبودی ديده میشود.
تاریخ انتشار: 1396/08/22
شکیبا باشید...
